Durgun bir ben var bende
28/2/2009 · Kategori: Edebiyat
Durgun bir ben var bende
Donuk bakışlar var aynada ki ifadesiz yüze
Bu gördüğüm benmiyim yoksa lekelerle kirlenmiş yüreğim mi...
...
//Yaktım
Kül oldu
Savurdum 'Sonsuza' dek...//
"..."
Yüz çevirdi gece
Yüz çevirdi ay
Yüz çevirdi 'Yâr' sessizce...
Dil sessiz, yürek yorgun, akıl durgun, hal çaresiz...
Bir gün olur günah kundağından beraat kefenine sarılırmıyız...?
/Yürek konaklarım ağlaşan sırlarla dolu.../
"..."
Kalabalıklar varken Yâr yoktu
Herkes çekilince Yâr misafir oldu...
Sardı sarmaladı varlığıyla kuşattı
Bir an bile O´nsuz bırakmadı...
O 'Yâr' dı...
Öyle bir Yâr cihanda bulunmazdı...
/O cana cân.. canda ki cân dı.../
"..."
Hangi dert benim derdime denktir ki
Melekler ağlaşır bedbahtlığıma
Özüm bile küsmüş bana
/Derdime derman Yârim gerek.../
Ne olur bir kez daha bak şu âsî yüzüme
Bir nazarına kurbân yüreğim...!
...
/Yârim...
Sana 'Yâr' diye seslenmeyeli kaç zaman oldu.../
